ALERGEN REKOMBINOWANY vs. EKSTRAKT

Test alergologiczny wykonuje się w celu potwierdzenia reakcji organizmu na określony alergen. Do wykonania testu potrzebny jest odpowiedni preparat zawierający alergeny które należy zbadać. Powszechnie używanym preparatem był tzw. ekstrakt alergenów.

Ekstrakty są złożonymi mieszaninami alergenów, enzymów, innych białek i związków pochodzących z naturalnych źródeł alergenów.

Ekstrakt alergenu jest preparatem przygotowywanym naturalnego materiału źródłowego (np. pyłek roślin, roztocze, czy pokarmy). Na skład i właściwości biologiczne ekstraktu ma wpływ jakość i czystość materiału źródłowego oraz warunki przechowywania, przetwarzania i ekstrakcji.

Ekstrakty są złożonymi mieszaninami alergenów, enzymów, innych białek i związków pochodzących z naturalnych źródeł alergenów.

ZALETY:

  • Przygotowanie bez szczegółowych etapów oczyszczania.
  • Odzwierciedla zawartość alergenów w naturalnych źródłach pochodzenia.
  • Znany produkt.

WADY:

  • Mogą zawierać niealergizujące składniki o różnych właściwościach.
  • Ryzyko różnic w zawartości i proporcji alergenów.
  • Mogą występować różnice pomiędzy poszczególnymi  partiami produktu.
  • Nie dostarczają informacji o molekułach.

EKSTRAKTY PRODUCENTÓW RÓŻNIĄ SIĘ SKŁADEM ISTOTNYCH ALERGENÓW.

Allergens in dog extracts: Implication for diagnosis and treatment. Anna Wintersand, Klara Asplund, Jonas Binnmyr, Erik Holmgren, Ola B. Nilson, Hans Gronlund. https://doi.org/10.1111/all.13785

Molekularna diagnostyka alergii poprzez dokładne zdefiniowanie uczulającej cząsteczki białka umożliwia wskazanie rzeczywistej przyczyny uczulenia.

ALERGENY REKOMBINOWANE RZECZYWISTY PROFIL UCZULENIA NA ALERGENY PSA.

ALERGENY REKOMBINOWANE

ALERGEN REKOMBINOWANY (molekuła) wyizolowana cząsteczka alergizującego białka.

  • O zdefiniowanych właściwościach fizykochemicznych i immunogennych
  • Otrzymywany  przy użyciu technik oczyszczania białek i klonowania DNA.
  • Wytwarzany  z zachowaniem spójności  pod względem  jakości i ilości.

DIAGNOSTYKA ALERGII Z ZASTOSOWANIEM ALERGENÓW REKOMBINOWANYCH O ISTOTNYM ZNACZENIU KLINICZNYM:

  • Przedstawia szczegółowy, przekrojowy obraz uczulenia.
  • Wskazuje rzeczywistą przyczynę uczulenia.
  • Wyjaśnia przyczynę reakcji krzyżowych ze wskazaniem potencjalnych źródeł narażenia.
  • Umożliwia ocenę ryzyka wystąpienia ciężkich reakcji.
  • Ułatwia właściwą kwalifikację pacjenta do swoistej immunoterapii.

ALERGIA POKARMOWA-WŁAŚCIWOŚCI ALERGENÓW

Możliwość oceny ryzyka wystąpienia silnych reakcji alergicznych

Jedną z istotnych zalet molekularnej diagnostyki alergii jest możliwość oceny ryzyka wystąpienia silnych reakcji alergicznych.

Alergeny (białka) pokarmowe wykazują różną wrażliwość na działanie temperatury i działanie enzymów trawiennych. Alergeny (białka) odporne na te czynniki zaliczane są do grupy białek trwałych.

Białka, które pod wpływem tych czynników tracą swoje właściwości alergenne zaliczane są do grupy białek nietrwałych.

W przypadku uczulenia na alergeny należące do białek trwałych, ryzyko wystąpienia silnych reakcji alergicznych jest znacznie większe niż w przypadku uczulenia na alergeny wrażliwe na temperaturę.

WŁAŚCIWOŚCI ALERGIZUJĄCYCH BIAŁEK

Przykład – uczulenie na orzech ziemny.

ORZECH ZIEMNY /ARACHID/ALERGENY

Alergeny orzecha ziemnego, swoiste gatunkowo, należą do rodziny białek zapasowych. Białka zapasowe zgromadzone w nasionach, ziarnach orzechach. Białka te charakteryzują się szczególną odpornością na działanie wysokiej temperatury (np.gotowanie, prażenie).

Alergeny orzecha ziemnego, reagujące krzyżowo należą do dwóch rodzin białek: PR-10/homologicznych z alergenem pyłku brzozy Bet v 1 oraz białek ns LTP. Te grupy białek różnią się wrażliwością na działanie temperatury i enzymów trawiennych.

Orzech ziemny, alergeny, stopień ryzyka wystąpienia silnych reakcji alergicznych

Test tradycyjny oparty na ekstrakcie nie daje odpowiedzi na które alergeny orzecha ziemnego pacjent jest uczulony. Diagnostyka molekularna rozróżnia rzeczywiste uczulenie na alergeny orzecha ziemnego od uczulenia spowodowanego przez alergeny reagujące krzyżowo.

Wynik testu z zastosowaniem molekularnej diagnostyki przedstawia indywidualny profil uczulenia pacjenta, który pomaga w ocenie ryzyka wystąpienia silnych reakcji alergicznych.

MOLEKULARNA DIAGNOSTYKA ALERGII

RYS HISTORYCZNY

Zmienia się terminologia. To co dotychczas nazwaliśmy alergenem (np. pyłek brzozy, zwierzę np. pies czy kot, roztocza)  obecnie nazywamy źródłem pochodzenia alergenów.

Źródło pochodzenia alergenu / rodziny białek

Alergenem jest cząsteczka białka wyizolowana z określonego źródła, której alergenne właściwości zostały potwierdzone. Alergeny te mogą pochodzić z naturalnego źródła lub otrzymywane są w drodze repilkacji DNA

Podstawową zaletą diagnostyki molekularnej jest możliwość rozróżnienia uczulenia spowodowanego alergenem swoistym gatunkowo (uczulenie pierwotne) od uczulenia spowodowanego reakcją krzyżową.

  • Alergen swoisty gatunkowo jest unikalny dla jednego źródła uczulenia.
  • Alergen krzyżowo reagujący jest wspólny dla różnych źródeł uczulenia.

Informacje te pomagają lekarzowi określić, czy należy wziąć pod uwagę jedno źródło uczulenia czy  kilka z nich ściśle powiązanych ze sobą,  czy też kilka bardzo różnych źródeł alergenów.

Diagnostyka oparta na molekułach alergenu umożliwia lepsze zrozumienie wzorców uczulenia ułatwiając podejmowanie decyzji o zastosowaniu swoistej immunoterapii.

W diagnostyce alergii, przejście z wykorzystania ekstraktów alergenowych na cząsteczki alergenów wymaga wiedzy na temat charakterystyki poszczególnych alergenów. Tak więc molekularną diagnostykę alergii można porównać do przejścia z dotychczasowych starych telefonów na telefony komórkowe, które oferują wiele różnych dodatkowych aplikacji, które muszą być poznane przez użytkownika. Wyzwaniom związanym z interpretacją wyników mikromacierzy alergenowych mogą sprostać podejścia oparte na uczeniu maszynowym i inne algorytmy diagnostyczne, a także ciągła edukacja medyczna.1

W ciągu ostatnich 30 lat postęp w biologii molekularnej, technologii rekombinacji białek, metodach analizy genomicznej i proteomicznej, biologii strukturalnej i badaniach przesiewowych o dużej wydajności, pozwolił na lepsze poznanie białek alergennych. Identyfikacja nowych alergenów i lepsza charakterystyka dyktują potrzebę rewizji niektórych alergenów i uaktualnienia wymagań dotyczących nomenklatury alergenów.2

W 1986 roku został powołany Podkomitet Nomenklatury Alergenów Światowej Organizacji Zdrowia/Międzynarodowej Unii Towarzystw Immunologicznych (WHO/IUIS) w celu ujednolicenia nazw nadawanych białkom, które wywołują IgE zależne reakcje u ludzi. Podkomitet ds. Nazewnictwa Alergenów WHO/IUIS jest odpowiedzialny za utrzymanie i rozwój unikalnego, jednoznacznego i systematycznego nazewnictwa białek alergenowych. Oficjalna strona WHO/IUIS – http://www.allergen.org.

  1. Huang H-J, Campana R, Akinfenwa O,Curin M, Sarzsinszky E, Karsonova A,Riabova K, Karaulov A,Niespodziana K, Elisyutina O,Fedenko E, Litovkina A, Smolnikov E,Khaitov M, Vrtala S, Schlederer T andValenta R (2021) Microarray-BasedAllergy Diagnosis: Quo Vadis?Front. Immunol. 11:594978.doi: 10.3389/fimmu.2020.594978
  2. Chan SK, Pomés A, Hilger C, Davies,JM, Mueller G, Kuehn A, Lopata AL,Gadermaier G, van Hage M, Raulf Mand Goodman RE (2019) Keeping Allergen Names Clear and Defined. Front. Immunol. 10:2600. doi: 10.3389/fimmu.2019.02600